Skattematrikkelen 1647 fører opp Golma som kongens gods. Det same gjeld Nordmøres Jordebok frà 1661. I siste halvdel av 1600-talet vart mykje av krongodset seld. Hans Johanson Kåby i Stangvik er første private eigaren av Golma vi kjenner til.
Hans Kåby var gift med Helleborg Pedersdotter Stadel frå Linväg. Ho var av Mechlenborg-ætta, og det kan vera noko av forklaringa pà at garden vart seld vidare til Johan Jakopson Mechlenborg 31/10 1692.
Hans Christoferson Røgh (Røeg) kjopte garden av Johan Mechlenborg og fikk skjøte 22/1 1698.
Hans Reøg dreiv sjølv garden, så i dei åra kan vi seie at det var sjølveigar i Golma.
Etter at Hans Røeg døydde, vart eigedommen ført over på arvingane. Etter noko att og fram, som det er gjort greie for under Erikstua, så vart svigersonen til Hans Røeg, Ole Olson Flessen, eigar av den eine halvparten av garden. Frå den tida var brukarane av Erikstua og dei bruka som vart frådelt den, sjølveigarar.
Johan Hanson Røeg tok over arvepartane til dei andre søskena og vart eigar av andre halvdelen av Golma. Det ser ikkje ut til at han nokon gong var brukar i Golma, og han hadde truleg ikkje noko heldig hand med å vera eigar. Ein gong pà 1750-talet selde han parten sin, og i ekstraskattemanntalet for 1762 står han oppført som husmann i Golma.
Madam Ales Margreta Mechelborg var eigar av gardparten etter Røeg. Ho selde den i 1771 til Johan Anton Lytkis.
I 1791 selde han halvdelen av det han åtte til brukaren Ola Estenson i Nistua. Og nokre år seinare vart ogsà siste delen seld til sjølveigande.
Ca 1655 - 
d. 1670, ST, Hemne 
